JASPER DE BEIJER

Jasper de Beijer – Foundation (Work in progress)

Press release Foundation (2020 – 2022) Dutch Below

In 2020 Jasper de Beijer followed a residency at the Pompgemaal in Den Helder via the Mondriaan Foundation. The artist used his working period to convert the old water pumping station into a castle he designed himself; partly as a movie set, partly as a virtual space in the computer. In the months that followed the residency, De Beijer worked to construct a complete fantasy world that plays the main part in this project, resulting in a short video and a series of photos.The castle – far removed from the rapidly changing world – is an oasis of tranquility. The estate around the pumping station resembles an island, a secluded place that exists outside of our modern world. On the other hand, the isolation also felt as a form of powerlessness and loss to him. His residency coincided with the start of the Corona epidemic.That isolation – combined with his half-baked attempts to protect and maintain the building and grounds – gave Jasper the artistic space to take on the role of lord of the manor – one that tries to preserve the grandeur of the castle and estate.


The idea of ​​the lost aristocrat led to extensive research into De Beijer’s ancestors. The artist found out that a relative had been a baron who lived 150 years ago and managed a mansion. He was the first and the last aristocrat of the family, since he had no offspring. The idea of this aristocrat was the base of the character in this project. De Beijer has converted the residence in the computer into a castle, with an extra floor and a tower was added. With a drone he scanned the estate and used this 3D model to tweak the terrain and building; a 19th century garden, hunting grounds, a coach house – everything he needed to give the estate the right character.

Because the actual site and the computer version of it fit seamlessly together, De Beijer was able to combine video footage made on the spot with his own version of the building and site. The protagonist tries to maintain the terrain as well as possible, to establish contact with the outside world and to keep out imaginary intruders. The aristocrat runs patrols, maintains fences, mans lookouts – and uses his limited military experience to do his job as well as possible

In his view, the estate is still one of the pieces of Europe that belong to the old world, and he will do everything he can to keep it that way. He tries to contact other estate managers in Europe through a refurbished radio station, but his methods, codes and call signs are outdated. In that sense, this project is almost the opposite of his very first project in 2004, Buitenpost. There, the residents of the site maintained control of foreign territory through their authority.Here the white man is a relic, who thinks his own world is crumbling as he tries to preserve something that is already gone.

==================================================================

Persbericht Foundation (2020 – 2022)

In 2020 heeft Jasper de Beijer via het Mondriaanfonds een residentie in het Pompgemaal in Den Helder gevolgd. De kunstenaar heeft zijn werkperiode gebruikt om het oude watergemaal om te bouwen tot een zelf ontworpen kasteel; deels als filmset, deels als ruimte in de computer. In de maanden na de residentie is de Beijer bezig geweest om een volledige fantasiewereld op te bouwen die in dit project de hoofdrol speelt. In een korte film en fotoserie wordt het verhaal van dit landgoed verteld. Het kasteel – ver verwijderd van de snel veranderende wereld – is een oase van rust. Het landgoed rond het gemaal heeft iets van een eiland, een afgeschermde plek waar de wereldgebeurtenissen geen invloed op lijken te hebben. Aan de andere kant voelde deze isolatie voor de kunstenaar ook aan als een vorm van machteloosheid, en verlorenheid. Zijn periode in de residentie viel samen met de start van de Corona epidemie.
Die isolatie, gecombineerd met zijn halfbakken pogingen om het gebouw en terrein te beheren en onder controle te krijgen gaf Jasper de artristieke ruimte om in de rol van kasteelheer te kruipen – eentje die de grandeur van het kasteel en landgoed probeert te behouden.
Het idee van de aan lager wal geraakte aristocraat leidde tot uitgebreide research naar De Beijer’s voorouders. De kunstenaar kwam erachter dat een familielid baron is geweest die 150 jaar geleden een landhuis beheerde. Hij was de eerste en de laatste aristocraat van de familie, zijn tak kreeg geen kinderen. Het personage van deze aristocraat diende als uitgangspunt voor zijn project.

De Beijer heeft de residentie in de computer tot kasteel omgebouwd, van een extra verdieping voorzien en er een toren bijgebouwd. Met een drone heeft hij het landgoed in de computer in 3D ingescand en dit 3D model gebruikt om het terrein en gebouw aan te passen; een 19e eeuwse tuin, een jachtgebied, een koetshuis – alles wat nodig is om het landgoed het juiste karakter te geven.

Omdat de werkelijke plek en de computerversie ervan naadloos op elkaar passen kon De Beijer ter plekke gemaakte filmopnamen combineren met zijn eigen versie van het gebouw en terrein.
De hoofdrolspeler probeert het terrein zo goed mogelijk te onderhouden, contact te leggen met de buitenwereld en imaginaire indringers buiten te houden. De aristocraat loopt wachtrondes, onderhoudt hekken, bemant uitkijkposten – en gebruikt zijn beperkte militaire ervaring om er het beste van te maken.
In zijn optiek is het landgoed nog één van de stukjes Europa die bij de oude wereld horen, en hij zal er alles aan doen om dit zo te houden. Hij probeert via een opgeknapte radiozender contact te leggen met andere landgoedbeheerders in Europa, maar zijn methodes en oproepcodes zijn verouderd. In die zin is dit project bijna het tegenovergestelde van zijn allereerste project in 2004, Buitenpost. Daar hielden de bewoners van het terrein controle op vreemd gebied door hun autoriteit.
Hier is de witte man een reliek, die denkt dat zijn eigen wereld afbrokkelt terwijl hij iets probeert te behouden dat allang is verdwenen.